Podstawy prawne

Zgodnie z ustawą z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji kwalifikacja to określony zestaw efektów uczenia się w zakresie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, nabytych w edukacji formalnej, pozaformalnej lub poprzez uczenie się nieformalne, zgodnych z wymaganiami opisanymi dla danej kwalifikacji, których osiągnięcie zostało sprawdzone w procesie walidacji i formalnie potwierdzone przez uprawnioną instytucję certyfikującą. W ujęciu ZSK kwalifikacja jest formalnym wynikiem oceny i walidacji, uzyskiwanym wtedy, gdy właściwy podmiot stwierdza, że dana osoba osiągnęła efekty uczenia się spełniające określone standardy, a potwierdzeniem jest dokument (certyfikat, dyplom, świadectwo) wydany przez instytucję certyfikującą, czyli podmiot posiadający prawo nadawania kwalifikacji na podstawie ustawy o ZSK, innych przepisów szczególnych lub odpowiednich uprawnień (w tym instytucje systemu oświaty, szkolnictwa wyższego, organy władz publicznych, instytuty badawcze, samorządy zawodowe i gospodarcze, organizacje międzynarodowe). W świetle zaktualizowanych „Wytycznych dotyczących monitorowania postępu rzeczowego realizacji programów na lata 2021–2027” oraz nowej wersji Załącznika nr 2 „Podstawowe informacje dotyczące uzyskiwania kwalifikacji w ramach projektów współfinansowanych z EFS+ oraz FST” kwalifikacje wykazywane we wskaźnikach EFS+ to przede wszystkim kwalifikacje pełne i cząstkowe włączone do ZSK, którym przypisano poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji powiązany z Europejską Ramą Kwalifikacji, a także część kwalifikacji niewłączonych do ZSK, pod warunkiem że są one nadawane przez podmioty systemu oświaty lub szkolnictwa wyższego, organy władz publicznych, instytuty badawcze, samorządy zawodowe lub gospodarcze albo podmioty międzynarodowe, na podstawie przepisów szczególnych i w uznanych systemach certyfikacji. Wszystkie inne uprawnienia – w tym dotychczasowe „kwalifikacje uznawane na rynku”, oparte głównie na rozpoznawalności w branży i rekomendacjach pracodawców – nie są już traktowane jako kwalifikacje na potrzeby EFS+, lecz jako kompetencje, pod warunkiem spełnienia wymogów dotyczących walidacji. Kompetencje mogą być wykazywane we wskaźnikach EFS+, jeżeli dokument potwierdzający rezultat lub powiązane z nim dokumenty zawierają opis efektów uczenia się, potwierdzają, że walidacja została przeprowadzona w oparciu o zdefiniowane kryteria weryfikacji zgodnie z zaplanowanymi metodami walidacji oraz wykazują zastosowanie rozwiązań zapewniających rozdzielenie procesów kształcenia/szkolenia od walidacji (np. odrębne osoby, odrębny podmiot, testy automatyczne). W takich przypadkach uczestnik nabywa kompetencje potwierdzone zaświadczeniem i – o ile pozwala na to dokumentacja konkursowa oraz umowa o dofinansowanie – może zostać uwzględniony w liczbie osób, które uzyskały kwalifikacje/kompetencje po opuszczeniu programu, rozumianych zgodnie z interpretacją Komisji Europejskiej i MFiPR. Zmienione wytyczne dotyczące monitorowania, wraz ze zmienionym Załącznikiem nr 2, obowiązują co do zasady od 2 października 2025 r., przy czym w odniesieniu do Podmiotowych Systemów Finansowania (PSF) zapisy Załącznika nr 2 stosuje się od 31 marca 2026 r.; do tego czasu dla PSF utrzymuje się dotychczasowy sposób kwalifikowania, w tym możliwość opierania się na rozpoznawalności na rynku oraz rekomendacjach pracodawców, co znajduje odzwierciedlenie w odrębnej liście sprawdzającej dla PSF, dostępnej powyżej. Oznacza to, że na gruncie EFS+ „kwalifikacje uznawane na rynku” stają się kompetencjami, które – przy prawidłowo zaprojektowanej walidacji – nadal mogą być przyjmowane do wskaźników projektu, natomiast w Podmiotowych Systemach Finansowania do 31 marca 2026 r. mogą być w dalszym ciągu zaliczane do kwalifikacji. ICVC Certyfikacja prowadzi procesy walidacji i certyfikacji zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi monitorowania postępu rzeczowego, w tym z obowiązującą wersją Załącznika nr 2, opierając się na opisie efektów uczenia się w kategoriach: wiedza, umiejętności i kompetencje społeczne, z jasno zdefiniowanymi kryteriami oraz metodami walidacji, przy zachowaniu rozdzielności funkcji kształcenia i walidacji oraz z wykorzystaniem wewnętrznego systemu zapewniania jakości obejmującego regularne przeglądy i okresowe ewaluacje wewnętrzne. ICVC Certyfikacja posiada status Instytucji Certyfikującej w ZSK dla wybranych kwalifikacji włączonych do systemu oraz rozwiniętą ofertę kwalifikacji i kompetencji funkcjonujących poza ZSK, dla których opracowano spójne procedury walidacji i certyfikacji, zgodne z aktualnymi wymaganiami EFS+ i logiką rozróżnienia kwalifikacji i kompetencji. Każdy certyfikat lub zaświadczenie wydane przez ICVC zawiera oznaczenie kwalifikacji lub kompetencji, opis efektów uczenia się osiągniętych przez uczestnika, odniesienie do zastosowanej procedury walidacji (w tym zastosowanych metod i kryteriów oceny), dane identyfikujące instytucję certyfikującą oraz osobę uprawnioną do zatwierdzenia wyniku walidacji, a także datę wydania dokumentu i jego numer identyfikacyjny; w przypadku kwalifikacji dokument wyraźnie wskazuje, że rezultat stanowi uzyskanie kwalifikacji w rozumieniu właściwych przepisów lub wytycznych, a w przypadku kompetencji potwierdza nabycie kompetencji w oparciu o zdefiniowane efekty uczenia się i przeprowadzoną walidację. Instytucje zarządzające i pośredniczące we wdrażaniu programów współfinansowanych ze środków UE wielokrotnie uznawały dokumenty ICVC jako podstawę do wykazywania uczestników we wskaźnikach dotyczących uzyskania kwalifikacji lub nabycia kompetencji, a na potrzeby beneficjentów oraz instytucji ICVC udostępnia szczegółowe informacje o przebiegu procedur walidacji i certyfikacji, uzasadnienie rozpoznawalności i uznawalności certyfikatów lub zaświadczeń w danym sektorze lub branży oraz dodatkowe materiały potwierdzające zgodność z aktualnymi wytycznymi w zakresie kwalifikacji i kompetencji.